medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W piśmiennictwie prawniczym poświęcono wiele miejsca problematyce odpowiedzialności za błąd medyczny. Jednakże rozważania te ogniskują się głównie wokół kwestii błędów popełnionych na skutek niezachowania wymaganego standardu postępowania medycznego, działania contra legem artis, niezgodnie z aktualną wiedzą medyczną.
Wraz z pojawieniem się w Polsce nadzwyczajnej sytuacji związanej ze stanem pandemii COVID-19 w debacie publicznej powróciło pytanie, czy w warunkach naruszających bezpieczeństwo i higienę pracy oraz przy braku środków ochrony osobistej personel medyczny ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy.
Zastosowanie sztucznej inteligencji w medycynie wiąże się z postępem w medycynie, Jednakże nieumiejętnie posłużenie się systemem, ataki hakerskie, wirusy komputerowe, błędy w oprogramowaniu mogą doprowadzić do zagrożenia zdrowia i życia pacjenta. Kluczowym jest ustalenie, czy w danym przypadku doszło do przestępstwa, a także ustalenie kręgu osób odpowiedzialnych za czyn skutkujący śmiercią pacjenta.
Ważne, by lekarz w przypadku ewentualnego sporu miał udokumentowane, że po pierwsze metoda leczenia odpowiadała przypadkowi, z jakim zgłosił się pacjent (wywiad lekarski, badania), a po drugie, że pacjent był świadomy skuteczności leczenia i jego ewentualnego ryzyka (obowiązek informacyjny).
Możliwość prowadzenia procesu diagnostyczno-leczniczego w formie teleporady została wprowadzona do przepisów ustawy z 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej już w 2015 roku.1 Zgodnie z postanowieniami powołanej ustawy świadczeń zdrowotnych można udzielać za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. W praktyce oznacza to możliwość zdalnego kontaktu z pacjentem za pośrednictwem: telefonu, internetu lub innych nośników porozumiewania się na odległość, w szczególności w zakresie udostępniania dźwięku czy obrazu.
Jak się kształtuje odpowiedzialność cywilna lekarza w przypadku nieprawidłowo prowadzonej teleporady? Jak długo powinno się przechowywać kartę teleporady i jak jej brak może wpłynąć na odpowiedzialność lekarza?
Jakie są podstawy prawne udzielania telekonsultacji? Czy istnieją przepisy, które mają charakter przejściowy, związany ze stanem epidemii?
Fundamentalnym obowiązkiem lekarza jest niesienie pomocy chorym i cierpiącym. Powinność ta jest na tyle doniosła, że stanowi element przyrzeczenia lekarskiego, a także wynika z norm deontologicznoetycznych. Została też wyrażona w przepisach prawnych. W odniesieniu do lekarzy szczególne znaczenie ma art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (UZL). Nakazuje on lekarzowi udzielać pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia. Odzwierciedleniem tego obowiązku lekarza (podmiotu leczniczego) jest prawo pacjenta do uzyskania pomocy medycznej.
Lekarz będzie miał ochronę należną funkcjonariuszowi publicznemu tylko wówczas, gdy będzie udzielał pomocy w sytuacji niebezpieczeństwa utraty życia pacjenta albo gdy będzie groziło mu ciężkie uszkodzenie ciała lub ciężki uszczerbek na zdrowiu. W mniej poważnych sytuacjach ochrona ta nie będzie przysługiwać.
Nowelizacja nie powoduje automatycznego orzekania wobec lekarzy, którzy dopuścili się błędu medycznego, bezwzględnej kary pozbawienia wolności, ale zawęża możliwość stosowania kar wolnościowych.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
