medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wśród międzynarodowych klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO) główną rolę w opisywaniu stanów chorobowych (chorób, zaburzeń, urazów itp.) pełni Międzynarodowa Klasyfikacja Statystyczna Chorób i Problemów Zdrowotnych (International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems – ICD).
Środki na zabezpieczenie społeczne choroby i jej następstw pochodzące ze składek lub z budżetu państwa są ograniczone i musi istnieć sprawnie funkcjonujący system prawny i organizacyjny ich właściwego wydatkowania.
Zgodnie z art. 50a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty "Lekarze w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mogą prowadzić [...] praktykę lekarską w formie [...] spółki partnerskiej [...]".
"Orzecznictwo" w terminologii prawniczej odnosi się do orzeczeń sądu. Spopularyzowane w środowisku lekarskim pojęcie "orzecznictwo lekarskie" należy więc w terminologii prawniczo-sądowej rozumieć jako wydawanie opinii lekarskich, w związku z czym powinno się w tych celach posługiwać terminami: "opiniodawstwo lekarskie" lub "opiniodawstwo sądowo-lekarskie".
Niepełnosprawność, zgodnie z Ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z dnia 27 sierpnia 1997 roku, oznacza trwałą lub okresową niezdolność do pełnienia ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy.
Prawo do samostanowienia przysługuje każdemu pacjentowi, ale nie każdy pacjent – z przyczyn faktycznych lub prawnych – jest zdolny do samodzielnego korzystania z tego prawa.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
