medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Każdy, w tym lekarz, dyrektor szpitala ma prawny obowiązek denuncjacji o ujawnionym zabójstwie (dokonanym albo usiłowanym), a także o pozbawieniu wolności, zwłaszcza jeśli łączy się ono ze szczególnym udręczeniem; nie dotyczy to innych przestępstw ujawnionych w związku z hospitalizacją, a w szczególności czynów nieumyślnych (w tym następstw zdarzeń niepożądanych rozumianych jako skutki tzw. błędu medycznego).
W praktyce lekarskiej należy bezwzględnie przestrzegać przepisów Konstytucji, ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych, rozporządzeń, aktów prawa miejscowego oraz Kodeksu Etyki Lekarskiej.
We współczesnym modelu opieki zdrowotnej akcentuje się potrzebę partnerskich relacji między pacjentem i lekarzem oraz konieczność podmiotowego traktowania chorego. Założeniom tym służy wiele rozwiązań prawnych i norm etycznych dotyczących na przykład wymogu wyrażenia przez pacjenta (lub przez inną osobę uprawnioną) uświadomionej zgody na zabieg medyczny oraz poszanowania tajemnicy lekarskiej, a także prawa pacjenta do intymności.
Leczenie paliatywne, zwłaszcza u pacjentów, którzy ze względu na stan zdrowia nie mogą skutecznie wyrazić swej woli co do udzielania świadczeń zdrowotnych, stwarza wiele problemów prawnych.
W niniejszym artykule omówiono prawne możliwości lekarza w rozpoczęciu działań zmierzających do uchronienia małoletniego pacjenta przed dalszą przemocą oraz przybliżono odrębności, jakie wiążą się z badaniem dziecka, będącego ofiarą tej przemocy.
W czasie udzielania świadczeń zdrowotnych lekarz dentysta, tak jak każda osoba wykonująca określone czynności zawodowe, może ponosić różnego rodzaju odpowiedzialność prawną.
Lekarz może przeprowadzić badanie lub udzielić innych świadczeń zdrowotnych po wyrażeniu zgody przez pacjenta (art. 32 ust. lek.).
Informacja udzielona pacjentowi powinna być sformułowana w sposób dla niego zrozumiały. Każde postępowanie diagnostyczne, lecznicze i zapobiegawcze wymaga zgody pacjenta.
Konflikty w relacji lekarz–pacjent są nieuniknione. Wynikają one nie tylko (jak w każdym innym przypadku międzyludzkiej komunikacji) z różnych charakterów i temperamentów czy chwilowego nastroju, ale także z samej specyfiki tej relacji.
Odpowiedzialność cywilna lekarza za tzw. błąd medyczny ograniczona jest terminem przedawnienia. Jego długość zależy od tego, z jaką odpowiedzialnością mamy do czynienia. Przy wykonywaniu czynności zawodowych lekarz może bowiem ponosić odpowiedzialność kontraktową, jeżeli z pacjentem zawarł odpowiednią umowę i jej w ogóle nie wykonał lub wykonał ją nienależycie.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
