72-letni mężczyzna choruje na nowotwór stercza z przerzutami do kości i wątroby. Planuje się badania leków przeciwnowotworowych w fazie II (pierwsze próby na ludziach). Chorego nie prosi się o zgodę na udział w badaniach, ponieważ traktuje się je jako metodę leczniczą. Chory nie wie, że znajduje się w stanie terminalnym.
45-letni mężczyzna znajduje się w nieodwracalnej śpiączce. Jego życie jest sztucznie podtrzymywane w celu pobrania narządów. Rodzina wyraża na to zgodę, ale pojawia się kwestia przekonań religijnych dawcy - jest on muzułmaninem.
Życie dwudziestoletniego mężczyzny z nieuleczalnym urazem czaszki jest sztucznie podtrzymywane w celu pobrania różnych narządów do przeszczepów.
Zespół niezależnych transplantologów potwierdził zgon.
Część rodziny wyraża zgodę na pobranie, podczas gdy inni jej członkowie sprzeciwiają się.
Trzyletnia dziewczynka z bliźniąt dwujajowych tej samej płci jest chora na torbielowatość nerek oraz ma powiększone wątrobę i śledzionę.
Rodzina wyraża zgodę na pobranie nerki do przeszczepu od zdrowej siostry ze względu na nagły charakter przypadku i brak możliwości pobrania narządu od zmarłego dawcy w podobnym wieku.
Młoda kobieta żyjąca w stałym związku jest po raz pierwszy w ciąży. Badanie płynu owodniowego wykazuje 60-procentowe prawdopodobieństwo wystąpienia u dziecka tylnego rozszczepu kręgosłupa. Kobieta odmawia poddania się aborcji.
Dziecko urodziło się z niedrożnym odbytem i zespołem Downa. Natychmiastowe przeprowadzenie operacji chirurgicznej oznaczałoby, że przeżyje osoba, która być może nigdy nie osiągnie wieku umysłowego czterolatka, a długość jej życia nie przekroczy dwudziestu lat. Rodzice nie zgadzają się na operację, chcąc pozwolić dziecku umrzeć śmiercią naturalną.
Mężczyzna, 50 lat, cierpiący na niedrożność tętnic, przeszedł kilka przeszczepów tętnic oraz amputację obu nóg.
Mężczyzna, 45 lat, cierpiący na stwardnienie zanikowe boczne w stadium zaburzeń fonacji i połykania prosi o przeprowadzenie czynnej eutanazji. Wyniki badania psychologicznego chorego nie odbiegają od normy.
Współczesne standardy prawa medycznego wymagają od lekarza dokonującego interwencji medycznej, aby respektował wolność pacjenta.
Pacjent niezdolny do wyrażenia zgody na leczenie musi być chroniony przed arbitralnością lekarza, a lekarz działający dla jego dobra - przed zarzutem łamania prawa.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.