medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Obowiązek wprowadzenia regulaminu organizacyjnego nałożono nie tylko na podmioty lecznicze, lecz również na lekarzy lub pielęgniarki, wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową. Obowiązek posiadania regulaminu organizacyjnego dotyczy wszystkich rodzajów praktyk zawodowych określonych w art. 5 ustawy o działalności leczniczej.
Porozumienie Zielonogórskie protestuje przeciwko karom za tzw. koincydencję. - Wracamy do złych rozwiązań, gdy pacjent zawsze, nawet po receptę na leczenie przewlekłe, musiał się zgłaszać do przychodni osobiście – ostrzega Jacek Krajewski, prezes PZ.
Zainteresowaliśmy się tym, jaki jest los pacjenta po zakończeniu hospitalizacji. Czy wraca do innego szpitala, na taki sam oddział, czy kontynuuje terapię. Daje to nam w końcu podstawę, by ocenić skuteczność leczenia – mówi w wywiadzie dla Medycyny Praktycznej Agnieszka Pachciarz, prezes NFZ.
Przestępczość seksualna cechuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości (co ma m.in. odzwierciedlenie w surowym zagrożeniu karnym np. przestępstwa zgwałcenia). Czyny takie godzą w ważne dobra jednostki, jej wolność seksualną, a niekiedy także w prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny (np. w przypadku tzw. przestępstw o charakterze pedofilnym) oraz zdrowie i życie pokrzywdzonego.
Zawód lekarza jest zawodem szczególnym – powołaniem lekarza jest bowiem ochrona życia i zdrowia ludzkiego, zapobieganie chorobom, leczenie chorych oraz niesienie ulgi w cierpieniu. Lekarz powinien więc mieć w pełni zagwarantowaną możliwość wypełniania swoich obowiązków.
Przeprowadzona w 2011 roku nowelizacja ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (rozdział 13 a) wprowadziła przepisy regulujące zasady i tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia przez Wojewódzką Komisję ds. Orzekania o Zdarzeniach Medycznych.
Niniejszą opinię jej autorzy sporządzili na życzenie Rzecznika Praw Pacjenta Rzeczypospolitej Polskiej, pani Krystyny Barbary Kozłowskiej, z dnia 20 listopada 2012 roku.
Przymusowe badanie i leczenie osób cierpiących na zaburzenia lub choroby psychiczne odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 roku o ochronie zdrowia psychicznego.
Zgodnie z postanowieniami ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (rozdz. 13a) przepisy regulujące zasady oraz tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia przez tzw. Wojewódzką Komisję stosuje się do zdarzeń medycznych będących następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych w szpitalu (art. 67a ust 2).
Opinia biegłego lekarza w procesie sądowym może mieć duży wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - w wielu przypadkach stanowi podstawę tego rozstrzygnięcia. W ostatnich latach wzrost jej znaczenia jest coraz bardziej zauważalny.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
