Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zgoda pacjenta na leczenie – treść i forma

01.08.2008
sędzia Mariusz Żelichowski
Sąd Rejonowy w Kielcach

Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty,[1] regulując obowiązki lekarza wynikające z prawa pacjenta do samostanowienia, odnosi się również do treści i formy zgody pacjenta na leczenie. Określone w niej wymagania prawne mają znaczenie dla skuteczności wyrażonej przez pacjenta zgody, a w konsekwencji – dla legalności podejmowanej względem niego przez lekarza interwencji medycznej.[2] Ponadto mają one dla pacjenta charakter gwarancyjny, aby praktyka uzyskiwania przez lekarza zgody, z jednej strony, nie przekształcała się w czynność rutynową (pozbawiającą pacjenta realnego wpływu na kierunek jego leczenia), z drugiej zaś nie była pomijana, jako czynność wyłącznie formalna, a przez to zbędna w procesie leczenia.