Zgoda pacjenta na leczenie – istota i warunki

30.06.2008
sędzia Mariusz Żelichowski
Sąd Rejonowy w Kielcach

Uprawnienia i obowiązki – jak bliźnięta syjamskie – są w prawie ściśle ze sobą połączone. Przyznanie bowiem jednemu podmiotowi uprawnienia wiąże się, niejako automatycznie, z nałożeniem na inny podmiot określonego w tym względzie obowiązku. Stąd także prawo pacjenta do samostanowienia rodzi po stronie lekarza obowiązek jego poszanowania w praktyce medycznej. Treść tego obowiązku jest w prawie polskim wyznaczana przede wszystkim przez przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.[1] Prawo pacjenta do samostanowienia wpisano bowiem do zasad wykonywania zawodu lekarza.[2] Uregulowanie tego zagadnienia nastąpiło w art. 32–35 tej ustawy. W świetle ich treści prawo pacjenta do samostanowienia przekłada się po stronie lekarza na obowiązek uzyskania jego zgody na leczenie.