Świadczenia dla inwalidów wojennych i wojskowych, kombatantów oraz niektórych osób będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

21.07.2008
prof. dr hab. med. Anna Wilmowska-Pietruszyńska
Szkoła Zdrowia Publicznego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie

Kombatantem zgodnie z Ustawą o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z dnia 24 stycznia 1991 r. jest osoba, która brała udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach narodowych, wchodząc w skład formacji wojskowych lub organizacji walczących o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.
Za działalność kombatancką uznaje się:
1) pełnienie służby wojskowej: w Wojsku Polskim lub w polskich formacjach wojskowych przy armiach sojuszniczych podczas działań wojennych prowadzonych na wszystkich frontach przez Państwo Polskie, w polskich podziemnych formacjach i organizacjach, w armiach sojuszniczych, w polskich podziemnych formacjach wojskowych lub organizacjach niepodległościowych na terytorium Państwa Polskiego do końca 1956 roku
2) uczestniczenie: w I wojnie światowej, w powstaniach narodowych, walkach o odzyskanie lub utrzymanie terytoriów Rzeczypospolitej Polskiej, a także m.in. prowadzenie w latach 1939–1945 zorganizowanego i profesjonalnego tajnego nauczania dzieci i młodzieży, dawanie schronienia osobom narodowości żydowskiej lub innym osobom, za których ukrywanie groziła kara śmierci, czynny udział w zbrojnym wystąpieniu o wolność i suwerenność Polski w Poznaniu w czerwcu 1956 roku, poniesienie śmierci lub uszkodzenia ciała w grudniu 1970 roku na Wybrzeżu wskutek działania wojska lub milicji podczas wystąpień wolnościowych.